Poh wat een editie was het dit jaar weer; echt nog een festival waar ook voor de nachtburgemeester op elektronisch gebied weer van alles ontdekt kan worden door te verdwalen in het bos. In alle eerlijkheid wil de nachtburgemeester het dit keer eigenlijk alleen maar over die slotplaat hebben van Vladimir Ivkovic zaterdagavond om 22.30 in de ‘secret’ stage dus daar gaan we dan gewoon lekker mee beginnen.
Is er ooit een moment geweest waar plaat, omgeving en het voorkomen van de dj zo mooi samen zijn gekomen als bij die 10 minuten langdurende slotplaat (Clock Factory - song by The Sabres Of Paradise | Spotify) van Vladimir de tovenaar (zie een foto van de beste man en bedenk je dan de setting in een bos waarbij de dj booth hoog op de ‘dansvloer’ neerstreek met op het einde enkel een spotlight knipperend voor de tovenaar) waarin ie de pak’m beet 200 man? Verbijsterd achterlaat om vervolgens nog even rond te dwalen door het bos maar er al snel achter te komen dat het festival seizoen ten einde is (lange zin). Weet je wat; dit valt helemaal niet te beschrijven. Hier had je bij moeten zijn; later in dit stuk gaat de nachtburgemeester nog een keer een moment proberen te beschrijven over eerder die dag maar ook daar alvast de kanttekening; dat kan helemaal niet want uiteindelijk is de ervaring op dat moment toch iets persoonlijks.
Terug naar vrijdagmiddag als de nachtburgemeester arriveert op het terrein en direct de bekende koppies ziet; dit is thuiskomen. Fijn dat het publiek nog zo studentikoos is gebleven wat voelbaar is bij het eerste gesprek bij de merch stand; oh man fucking goosebumps from your shirt man (de hoofdjes van depeche mode voorop); went to the concert of them in berlin last year. Dit is het publiek waar ie zich prettig bij voelt, als je de mensen stuk voor stuk gaat ontleden denk je toch; er mankeert iets aan en dat is precies waarom de nachtburgemeester thuis is. Rondje langs de velden leidt al snel tot de conclusie om in de pit te openen waar Amsterdam de boventoon voert met eerst teqmun en mul/anna en daarna zohar!!! Dit is draaimolen, dit is linksaf zoals het hoort met een kleine knipoog zoals Teqmun met die rijksoverheid edit. Het lichaam wordt langzaam losgeschud maar al met al blijft het gevoel beklijven dat de vrijdag een beetje de amsterdam borreldag is zoals bijvoorbeeld later bij Willem en Ineffekt op de main; ben jij ook zo’n Willem fan? Ik heb Willem laatst nog gezien in Antwerpen en op LL. De nachtburgemeester is ook fan ja, maar heeft in de laatste 5 minuten van de set uiteraard niet door wat er naast ‘m gebeurt op dat moment. Vraag dat dan godnondeju ook niet als de nachtburgemeester zich probeert te focussen op de set van ineffekt en Willem (Sorry; hij bedoelt natuurlijk; mag ie je nummer alvast voor als ie je weer tegenkomt tijdens z’n looprondje) Waar er niet geborreld kan worden is daar op dat heuveltje in het bos. Jezus wat een diepe bassplaten van Isabella en dj Paulette. Hoor je dat gekraak? Ze draait vinyl he😉 Even een kleine SO naar het geluid het gehele weekend! Wat een subs ey, en wat klonk het kraakhelder op eigenlijk nagenoeg elke stage.
We slaan linksaf en maken de bocht naar waar Draaimolen nu eigenlijk voorstaat (voor de nachtburgemeester dan). Donato Dozzy, de man bekend om z’n ellenlange ambient (techno) platen gaat iets anders doen in de pit. 150 bpm dnb set? Ja joh waarom niet? Doe ik wel ff, dan zou ik wel graag in de pit willen staan want daar komen die stroboscopen zo goed tot z’n recht. Je krijgt het op voorhand niet verzonnen maar dit is precies wat je op dat moment nodig hebt. Donato Dozzy die uitpakt met een dnb set maar daarbij toch dichtbij zichzelf blijft met een minuscule opbouw en korte ‘ambient’ dnb intermezzo’s die je eigenlijk nooit hoort in dnb sets. Het leuke is dat ook Donato zich er eigenlijk ook geen houding bij weet te geven (zie gifje).
We sluiten de dag nog even af bij Eris Drew in het bos die als vanouds 90’s rave staat te draaien en daarmee het bos op zn kop zet; let yourself goooooo, let yourself go en ze gooit nog 1 keer de handen in de lucht, knalt nog 1 keer die bass door de speakers en laat ons vervolgens vredig naar huis gaan. Op naar dag 2!
Eigenlijk werd het vrijdagnacht al aangekondigd toen de nachtburgemeester van een maat kreeg te horen dat ie z’n beleving van een dj set compleet had verandert door het simpele advies: LAAT DE DJ BOUWEN! Maar dag 2 is de dag van het tegengeluid, de wederopstanding van het bouwen, bouwen en nog eens bouwen van sets in laag bpm.
Zaterdagmiddag klikt de aura stage ineens bij de nachtburgemeester tijdens de ambient set van martinou en mama snake (ja die mama snake van sets van 160 bpm waar de nachtburgemeester inderdaad bij in slaap viel tegen de speaker aan). Het is niet het Aura podium zelf, maar juist het bos met de zonnestralen achter het podium waar deze muziek zo goed bijpast. Ineens waant de nachtburgemeester zich voor 3 uur lang helemaal alleen in het bos en hoort van alle kanten de ambient muziek op zich afkomen, magisch! Mooi om te zien hoe mama snake volledig in de muziek opgaat en oa degene die haar zal betalen en elias in eerste instantie volledig negeert. Heeft ook wel iets pretentieus om jezelf zo voor een dj te gooien die bezig is om een set neer te zetten. Nog nooit zag de nachtburgemeester omgeving en geluid zo schitterend samenkomen als hier op deze 2e dag op draaimolen.
Vervolgens strijken we neer bij Tammooooo die voor het eerst een liveset als melatonin man neerzet; dit is nostalgie; dit is even weer amsterdam borrelt als de volledige dj vriendengroep zich verzamelt, dit is een nerd die lekker op z’n zolderkamertje zit te pielen met muziek en dat dan opeens voor een groep mensen op een podium staat ‘voor te dragen’ en waarschijnlijk van binnen denkt; HELP! Als Tammo Garrol erin gooit tikt de nachtburgemeester herr diederich aan; zie je dat? KIPPENVEL! Na een kleine eetsessie (zunne grote puntzak friet) en geen iced filterkoffie toch maar even naar Job waarna letterlijk na 1 seconde al de reflex is; weg hier; omdraaien; ZO SNEL MOGELIJK WEG HIER! Het beste besluit van de dag wordt gemaakt; we wagen een kijkje bij de niet zo secret ‘secret’ stage waar vladimir ivkovic gemoedelijk rustige platen staat te draaien. Ey waarempel; hier kun je wel een halve liter heerlijke club mate uit fles krijgen; NOOIT MEER NAAR HUIS! Wat opvalt is het geluidssysteem die blijkbaar 3d geprint is en naarmate de avond vordert, de schemer intreedt blijkt dit ook qua lichtdesign de mooiste stage. Bij momenten waan je je in een donker, mistig bos waar ergens geluid vandaan komt maar je geen idee hebt waar vandaan.
Rond half 8 joint Isabella Vladimir voor een b2b wat op het eerste oog een heeeele vreemde combi lijkt gezien de platen van Isabella de dag ervoor. Maar wat past ze zich goed aan en net als eerder op de dag blijkt hier ook dat voorbereiding en afstemming key is. Ere wie ere toekomt is het toch telkens weer Isabella die verwondert naar de platen van ivkovic kijkt die hij uit zn tas haalt zoals die plaat die start met Whitney houston’s love will save the day en eindigt met Robotiko rejekto; hoe zijn we hier nu weer beland? Toch nog even terug naar die slotplaat dan?! Nee joh, had je maar bij moeten zijn.
Je kunt niet pissen bij de secret stage, dus tijdens de pispauze valt het contrast met de rest van het terrein opeens op. Bij vladimir en Isabella waan je je in een heerlijke oase van rust zonder toestroom van grote groepen mensen waar buiten die oase de chaos lijkt toegeslagen. Volgend jaar toch groteren namen op de main of maar gewoon afschaffen die main?! Klein kijkje bij Objekt maar alles meer dan 120 bpm op dit moment is veel en veels te veel. Objekt laat het geluid in de pit wel echt volledig uit zijn voegen barsten. Vanwege een kleine fomo kijken we nog even bij Vlada (droomvrouw) en lena willekens (ook wel bekend van de marathonsets van willekens en ivkovic) maar de overprikkeling is real (goed nederlands). Het geluid is te veel, het licht is te veel, de mensen zijn te veel. Het is einde festival seizoen, op naar de club!
Reactie plaatsen
Reacties